Bin yılı aşkın süredir Çinliler yeni yıl kutlamalarını ailenin en büyükleriyle yapar, bazı Budistler et yemez, ateş yakmaz. Türk boyları yeni yılın başlangıcı olarak gördükleri Mart ortasında, bazı kültürlerde “Nevruz” denen günde, müzik yapar, şarkılar söyler, mutlaka dans eder, büyük şölenler düzenleyerek yeni bir dönemi karşılarlardı.

Örnekleri çoğaltmak mümkün, ama dünyanın en köklü kültürleri kullandıkları takvime göre bir yılbaşı töreni ritüelini mutlaka oluşturmuşlar. İnsan, ömrünün süresini kestiremese bile belirsizlik ile baş edebilme, hayatını kolaylaştırma adına zamanı saymaya çalışmış, gün, ay, yıllar, takvimler oluşturmuş. Tanımladığı dönemlere göre doğayı, kendi vücudundaki değişiklikleri algılamaya, bunlara uyum sağlamaya çalışmış. Bu dönemlerin tekrarları arasında belli kutlama, tören ritüelleri oluşturarak geçmişe bir set çekmeye, yeni döneme umutla bakmaya çalışmış.Lafın kısası, yeni bir yıl, yeni bir mevsim hatta yeni bir gün karşısında insancıl bir tepki vermiş. Bugün ise bu değerleri, insanlık tarihinin birikimini tümden yok sayanlar, bu adetlere bağlı kalanları suçluyorlar. Yeni yıl ve benzeri yıl dönümlerini kutlayanların tümünü birden tüketim kültürünün etkisi altında kalmakla, “özenti” olmakla suçlamaktan; o özel günleri “çekingen insanların tek rahatlama fırsatı” olarak tanımlamaktan çekinmiyorlar.

Eğer dini dogmalarla beyni yıkananlardan değillerse; sadece herşeye karşı çıkmak, eleştirmekle ayakta kalan insanlarsa, bunun da ötesinde “beni bu gece rahatsız etmeyin”, “bana kutlama mesajı bile göndermeyin” diyorlarsa, maalesef şu gerçekle yüzleşmeleri lazım:Yeni yılı kutlayan toplumu sıradan hatta hakir görmek onların toplumdan uzaklaştıklarını değil insanlıktan uzaklaştıklarını gösterir!Toplumun genel düşünce ve beğeni yapısıyla kendi değerlerini aynı potada eritmekte zorlananlardan biri de benim. Yıllardır yazdıklarımın bir bölümü Türkiye, davranışlarımız, vizyonsuzluğumuz üzerine eleştiriler taşıyor. Aykırı düşüncenin doğru ifade edildiğinde faydalı olabileceğine inananlardanım. Fakat “toplum değerleri” ile insanlık değerlerini ayırt etmek gerekiyor.

Nereden geldiğini bilmeyen, evren hakkında çok az elle tutulur bilgisi olan insan, binlerce yıldır doğa ile mücadele ettikten sonra bugün bir de “modern yaşam” sürdürmek için çırpınıyor. Bu zorlu “hayat yolculuğunda” yeni başlangıçlar, “tazelemeler” hayata bağlı kalabilmek için büyük önem taşıyor. Yaşanan olumsuzlukları geride bırakmak için zamanı dönemlere ayırıyor, “o ay/sene/mevsim şöyle olmuştu” diyerek olayların geride kaldığını kabulleniyor, rahatlıyoruz.

Küçük şeylerden mutlu oluyor, sevdiklerimizle yeni bir sabah güneş doğarken kahvaltı etmenin verdiği huzur ile o gün için enerji ve de şükredecek bir şeyler buluyoruz.

Yılbaşı bir sembol… Ben de yeni yıla çok az süre kala ekran başında bunları yazmak isteyen biri olarak tahmin edilebileceği üzere yılbaşında çok özel eğlenceler yapan biri değilim, yılbaşı meraklısı veya fanatiği hiç değilim. E-posta veya cep telefonundaki her isme gönderildiği belli olan mesajlardan haz almıyor, cevap bile vermiyorum.

Ama öte yandan, bana yazıldığını bildiğim mesajlara, beni sevenlere zaman ayırıp cevap yazıyor, telefon ediyor konuşuyorum. Böyle günleri sevdiklerimle zaman geçirme fırsatı olarak görüyorum. Kısacık da olsa bu gece, geride kalan bir yıllık dönemdeki doğrularımı, yanlışlarımı hatırlıyor, bunların sonuçları ile birlikte yaşamayı kabulleniyor, ders çıkarıyorum, geçmişi olgunlukla karşılayabilmeyi amaçlıyor, böylece gelecekte olabilecekleri de olgunlukla, sakince yaşayabileceğime inanıyorum.

Bunları düşünürken de aklıma şunlar geliyor: Ey yılbaşını, evlilik yıldönümünü, kendi doğumgününü umursamayan, hatta bu dönemsel kutlamalara karşı çıkanlar, acaba bunun nedeni geride kalan bir yılda insanlığa, çevrenizdekilere hiçbir faydanız dokunmadığı hissini taşıyor olmanız olabilir mi? Geçen bir yılın muhasebesini yapmaktan korkuyor, yeni bir yıla, döneme umutla bakamayacak bir güvensizlik mi yaşıyorsunuz…

İnanın hayat o kadar zorlayıcı değil, yeter ki geçen bir dönem için şükretmesini bilin, bu yazıyı okuyabilen donanıma sahip olduğunuz ya da sahip olan sevdikleriniz olduğu için şükretmek de bir başlangıç! “Herkesin İnternet’i yok, şükredin” demeyeceğim, ondan da önce, okuma yazma bilmeyenlerin az olmadığını da düşünün, her zaman şükredecek bir şey vardır!

2008 elinizdeki en küçük şey için bile mutlu olacağınız güzel bir yıl olsun!

İlgili Yazılar:

• Güneşin Etrafında Yeni bir Tura Başlarken Güven ve İnancı Tazelediğimiz Bir Yıl Dileğiyle