Kasım 2002 seçimlerinde R. Tayyip Erdoğan milletvekili olamadı, bu imkan, CHP’nin de verdiği destekle, anayasada değişiklikle sağlandı. Siirt’te tekrarlanan seçimle de milletvekili olan Erdoğan Meclis’e girerek Başbakan olabildi. Erdoğan’ın Cumhurbaşkanı da olabileceği ve olmak isteyebileceği o dönemde bir gerçeklik olarak Türk siyasetine eklendi.

Ya da 2002 seçimleri sonrası TBMM’de çok büyük bir çoğunluk elde eden AKP’nin Cumhurbaşkanı seçiminin kaderini eline aldığı yaklaşık dört buçuk sene önce anlaşıldı. Aynı şekilde AKP de elinde bu milletvekili gücü varken Meclis içi muhalefetin ne kadar etkisiz kalacağını gördü. Muhalefetin, ancak Meclis dışından geldiğinde güçlü olabileceğini yine dört buçuk sene önce tahmin etti, ya da etmeliydi. Kamuoyunun, mahkemelerin muhalefetin dayanak noktası olabileceği belliydi.Demek istediğim şu, 2007′de, takvimde neler olacağı belliydi. Ama ne iktidar, ne muhalefet partileri buna hazırlıklı değildi. Cumhurbaşkanı adayı son dakikada belli oldu, ana muhalefet ve özellikle diğer muhalefet partilerinin ne yapacağı da. Ve bu kadar çok şey son dakikaya bırakılınca çoğu kişi ve kurumun elinin kolunun bağlanacağı belliydi. Nitekim öyle oldu, Anayasa Mahkemesi kararından başka bir odak noktası kalmadı. Satrançta iki tarafında yapacak hamlesi kalmadığında oluşan beraberlik durumu “Pat” yaşandı sanki. Ki, patın da aslında satrançta pek saygıdeğer bir durum olmadığını bilmiyorum söylememe gerek var mı…

Çalıştığım şirkette yabancı iş arkadaşlarım var, hele bu aralar dışardan misafirlerimiz de geliyor. “Ne oluyor”, “son durum ne” sorularına her gün bambaşka bir alemi, gezegeni anlatan yanıtlar vermeye başladığımı fark ediyorum. Normalde, Türkiye’ye alıştığımızdan olsa gerek, maalesef bu durum gün içinde dikkatimi çekmiyor. Herşeyin bir anda başka yöne gitmesi, dört buçuk yıldır gündeme gelmeyen anayasa değişiklikleri, Cumhurbaşkanı seçim metodunun bir gecede değiştirilmeye karar verilmesi, seçim yasası, seçilme yaşı… Tüm bunlar 2002 sonundan beri üzerinde çalışma yapılmayan, en azından yasalaştırılmaya çalışılmayan konular. Yabancı arkadaşa bir gün Anayasa Mahkemesi’nin ne olduğunu, ertesi gün Cumhurbaşkanı’nın önemini, sonra 1980 darbesini anlata anlata 3 günde Türkiye’yi özetlemiş oluyorum.

Eğer bu düzensiz ve dikkatsiz görüntü bazı siyasi grup ve partilerin bir stratejiyse, buna da yazıklar olsun diyorum. “Demokrasi” kelimesine aşık politikacılarımız, aydınlarımız tepeden düşme, son dakika değişikliklerine ne kadar bayılıyorlar. Demokrasi ve Cumhuriyet bu değildir arkadaşlar, insanların tartıştığı, mutabakata vardığı düzenlerdir…